Mamą i żoną być...

W poszukiwaniu wiosny...

2012-02-26T16:04:00.000+01:00

...i głodnych kaczek.

Typowe matek myślenie

2012-02-24T01:07:00.002+01:00

Szkolenie męża w Rzymie...myślę sobie- szczęściarz. Zaraz niczym grom z jasnego nieba pojawia się plan, że przecież On leci z kolegą, dziewczyna kolegi też poleci, że może Ja bym z nią poleciała, że taka okazja, że się nie powtórzy...ledwo nadążam z jego myślami. Sama myślę. Ja, Ona, One dwie, same? My 5 dni, Oni tylko 3. Oni przesiedziane w biurze, na obiadkach, wieczorkach integracyjnych. My same zwiedzające Rzym z dziewczynkami. Ona mówi : "Ja ci pomogę we wszystkim"...A ja myślę, że to nie takie proste. Mówię : Nie. Nie da się. Od razu żałuję bo wiem, że rzeczywiście taka okazja prędko się nie powtórzy. Po kilku godzinach wciąż bijąca się z myślami : a może jednak?a może dam radę sama w Rzymie z dziewczynkami? Ktoś lub coś( ach te nadprzyrodzone moce :P) uświadamia mnie i zadaję sobie pytanie dlaczego w moich kategoriach myślowych zawsze Ja = One? I myślę dalej...Kupuję bilet. Tzn dwa kupuje dziewczyna kolegi. I lecimy. Same. Oni dolecą a One...No właśnie One mnie jeszcze będą kosztowały wiele wyrzutów sumienia. Ale to za miesiąc.

fot. Dreamstime

Ciche dni

2012-02-22T23:48:00.003+01:00

Tak tak, zdecydowanie wolę przemilczeć pewne sprawy, które wydarzyły się w ciągu poprzednich dni. Nie będę rozpisywała się o tych małych i większych smutkach bo w sumie po co? Było, minęło... Skupię się raczej na tym o czym nie chcę zapomnieć. W między czasie miało powstać kilka wpisów. Ale do żadnego nie mogłam się zmobilizować...zatem dziś, kiedy dostałam kopa pozytywnej energii( jeszcze będzie o tym dlaczego) napiszę małe streszczenie :P
Chwilowo siedzimy sobie w domu BARDZO chore. Oj nie widziałam Zośki takiej chorej nigdy. Dopadła dziewczyny trwająca już trzy dni gorączka :/ ( niestety długi czas jej trwania zmusza mnie jutro do jednej z tych wizyt, których nie lubię. Oj niech ta Pani Doktor lepiej jutro coś mądrego wymyśli, bo rozpocznę bojkot naszej służby zdrowia- ale dosyć z moimi osobistymi pobudkami) Pech bo u nas za oknem prawie wiosna. A my zamiast za to przy oknach :/

Trochę wstecz : zrobiliśmy eksperyment, który utwierdził nas w przekonaniu, że nasze dziewczyny są rewelacyjne :) świetnie dostosowują się do zmiennych warunków mieszkalnych, śpią głębokim snem w gościnnej pościeli, nie słysząc rodziców objadających się sushi i pijących wino ze znajomymi :P A i szybką parówkę na kolacje zjedzą i płatki bez mleka na śniadanie :)

17 lutego był zacny Światowy Dzień Kota, a że Zośka koty uwielbia( ech ostatnio powiedziała, że bardziej niż psy i że szkoda, że nie mamy kota, tylko psa co brzydko pachnie :P) i z tej okazji chciałam pokazać wam i polecić naszą "kiedyś" ulubioną książkę. Chwilowo jakoś nie jest na topie( teraz czytamy Julka i Julkę) ale myślę, że jeszcze do niej kiedyś wrócimy. Recenzję książki przeczytacie choćby TU ale uwierzcie mi na słowo, że jest świetna. Urocze i dowcipne perypetie kilku kocurów - łobuziaków napisane prostym językiem. Czytałyśmy ją non stop jak Zośka miała 2,5 roku czasem po 2, 3 opowiadania na raz.

I na pączka miałam was zaprosić też...To proszę, taki bardzo spóźniony. I zupa ziemniaczana na dokładkę :P

A za miesiąc o tej porze będę w Rzymie. Tak właśnie tak :) Ale o tym już następnym razem.

Bziuuu

2012-02-09T23:35:00.001+01:00

Zaczynamy wychylać nosa na zewnątrz...mróz jakby mniejszy, śniegiem lekko popruszyło ( zaliczyłyśmy sanki na 5 min :P) a w sercu już wiosna kwitnie. Myślę, myślę intensywnie. Czekam z utęsknieniem. Trochę słońca? Się robi :

Miłego weekendu!

Touch of spring...

2012-02-08T21:11:00.000+01:00

Łapię chwile z Hanką

2012-02-02T21:34:00.001+01:00

Hanusia to twardziel. Wczoraj skończyła rok i cztery miesiące( niby żadna okrągła rocznica ale jednak chcę pamiętać ten czas) Gdy udam, że nie widzę, że się uderzyła nawet nie zapłacze- potrze się po głowie, zrobi kwaśną minę i bawi się dalej. Nie lubi się przytulać i rozczulać. Jest STRASZNIE samodzielna ( akcentując "strasznie", bo czasem wręcz ścieramy się przy codziennych czynnościach i bywa to dosyć kłopotliwe), gdyby umiała krzyczała by przy każdej okazji :"sama, sama, sama". Ale nie umie więc potwornie piszczy, a my wiemy o co chodzi :) Je sama jogurty łyżeczką i nabija widelcem obiady. Nawet zupę ostatnio jemy na trzy łyżki, Hanka wyposażona w dwie, a ja jedną. Ku mojemu zdziwieniu lepiej jej idzie nabieranie zupy lewą ręką. Uczymy się co to nocnik, po fakcie pięknie pokazuje, iż ma ciekawą zawartość w pieluszce( nawet tylko jak jest siku to woła, że :"sii"). Ma swoje pewne przyzwyczajenia takie jak wyjadanie rodzynek z szuflady czy ciągle otwieranie zamrażarki. Zaczyna się bawić "sama", mając w rączce dwie zabawki odgrywa scenki podobne do siostrzanych scenek, układa w rzędzie koniki, karmi misie, rozbiera budowle duplo na części pierwsze i ma fioła na punkcie wspinania się po schodach. Ale ulubioną zabawą jest zabawa pt : zabierz siostrze i uciekaj ile sił w nogach. Och chichra się potwornie jak Zośka ją dorwie i odbierze co jej. Nie cierpi leżenia i zmiany pieluszek, nie usiedzi w miejscu długo, gdy Zosia ogląda dobranockę leci szybko obok niej, siada na kanapie a po 10-15 sek. schodzi i traci zainteresowanie. Pokochała książeczki o Eli ( Ubranka Eli i Piłka Eli to jej dwa hity). Robi miny po cytrynie i puszcza dwa oczka. Mało mówi, odważę się i napiszę, że nawet prawie w ogóle. Proszona o powtórzenie jakiegoś słowa odpowiada : "nie". I taka z nią rozmowa. Widzę, że trochę zaczynają ją denerwować sytuacje, gdy ktoś nie bardzo potrafi zrozumieć o co jej chodzi. Zaczyna wtedy postękiwać i piszczeć z nadzieją, że się człowiek domyśli co by dziecko chciało. Chwilowo nie możemy się uwolnić od kaszlu więc grzejemy kanapę i wyglądamy przez okno.

Mała refleksja

2012-02-02T11:31:00.001+01:00

Wydaje się, że ciężko przyjmujemy jakiekolwiek zmiany. I choć świadomi tego, że wiekowy człowiek umiera prędzej niż później, nie potrafimy tego w pełni zaakceptować. Ktoś znany i lubiany, żyjący w naszej świadomości odkąd tylko sięgamy pamięcią , nagle znika ( znika oczywiście tylko fizycznie bo ślad po sobie zostawia wielki). Nie napiszę : cieszmy się, bo trzeba uszanować żałobę. Oddajmy się refleksji iż śmierć nie oznacza końca. To początek nowej drogi. Będziemy wspominać, czcić, obchodzić rocznice, stawiać pomniki...będzie wciąż głośno. Zostajemy z wielkim dobytkiem. Z dobytkiem, który zmienia ludzi i świat. I za to dziękujmy.

Zapraszamy na obiad

2012-01-31T13:54:00.003+01:00

I zrobione! Kuchnia napawa mnie dumą. Żałuję tylko, że nie zrobiłam zdjęcia szafki z której powstała, ale szafka trafiła od razu do ciemnej piwnicy i tam przeszła metamorfozę. Dla ścisłości powiem, że jest to ta część z różową lodówką i piekarnikiem. Reszta została dobudowana. Zachwytom nie było końca gdy rankiem odkryto niespodziankę. Problem mały jest z Hanią, bo owszem, zadowolona bardzo, myszkuje, otwiera, zamyka, wkłada naczynia, wyciąga, kręci gałkami itd ale...ale już obskubała dwa korkowe palniki :P i stanęła na szybce z piekarnika, która pękła i zapadła się :) tak więc po dwóch dniach użytkowania potrzebny mały serwis! Sama osobiście jestem zakochana w tym meblu i wiem, że wszystko da się zrobić jeśli się tylko chce.

Ale żeby nie było, oczywiście, że pomysł podpatrzony TU i TU.

Artyści

2012-01-29T22:12:00.000+01:00

Rośnie nam wielka artystka. Każda z postaci, którą rysuje musi mieć bujne włosy( i tu zauważam obsesję długich włosów, które jak ciągle powtarza : kiedyś miała a teraz zapuszcza :P), ważne są też oczy. Ostatnio pojawiły się też kapelusze. Potrafi w ciągu dnia narysować setki dziewczynek a każda z nich dla mnie jest cenniejsza niż złoto. A w ten weekend pojawił się domek. Rysowała po kropkach stawianych przez Tatę. Powstało dosyć ważne dzieło- taki symbol przyjaźni. Więc oto przedstawiam pracę pt. : " dwie dziewczynki, dwa domki". Jeden nasz, a drugi sąsiedzki- ten ściana w ścianę :P

A i jeszcze coś. Powstało już też inne dzieło - tym razem dzieło rodziców. Premiera wkrótce :)

Jeszcze ciepłe : Dzień Babci i Dziadka w przedszkolu

2012-01-24T13:45:00.001+01:00

O Babciach i Dziadkach, z serii : znajdź parę.

2012-01-22T23:48:00.002+01:00

Zastanawiałam się czy o tym pisać, ale spróbujcie zrozumieć sytuację : w czwartkowe popołudnie siadam z Zosią i zabieramy się za laurki.Na pierwszy ogień laurka dla Babci M., bo przecież jest tak sama ważna dla Starszej Siostry jak Mama i Tata, trzy lata pod jednym dachem, codzienne godziny zabaw, czytania, rozmów. Tak zdecydowanie ta Babcia jest bardzo ważna. Więc dziecię stara się, maluje, zmienia kolory, jest pełna zapału i spieszy się by czasem Babcia nie przyłapała nas na gorącym uczynku. Później myślimy o Dziadku Z, na jego widok dziewczyny rozpływają się, pragną jego bliskości i ciągłej atencji, rywalizują wręcz o jego względy i zainteresowanie. Zdecydowanie Dziadek Z. zbyt rzadko u nas bywa a jest bardzo kochany przez dziewczyny. Jest "Babcia J.", która rodzoną babcią nie jest ale z racji tego, że z Dziadkiem Z. mieszka babcią została ochrzczona. Jest też drugi Dziadek W., który mieszka daleko, więc staramy się jak możemy by kontakt z nim mieć."Ale my kiedyś u tego Dziadka byliśmy, prawda?"- pyta mnie Zosia przy czwartej laurce? " Tak"- odpowiadam i staram się przywołać wiele wspomnień z Dziadkiem związanych by mogła odtworzyć jego obraz w pamięci. Jest też żona Dziadka W.,ale na szczęście Ciocia (chyba z racji wieku na Babcię się jeszcze nie kwalifikuje :P) Ha na tym nie koniec. Potem jest też Babcia B., która mieszka baaaaardzo daleko, bo aż w kraju wiatraków i kwitnących tulipanów. Znów opowiadam : a pamiętasz to? a tamto?. W ciągu tych trzech lat jej życia spotkania były ale krótkie, więc chyba pamięta. I finał, jest Babcia E., w sumie to dla dziewczynek Prababcia ale od początku w naszym języku funkcjonuje jako Babcia( Babcia od konika- ma szczęście posiadać konika na biegunach, który woził już nie jedno pokolenie). Mieszka blisko więc widujemy się regularnie i mam nadzieję, że jeszcze długo tak pozostanie.... Tak więc pracy laurkowej było nie mało. I bądź tu człowieku mądry i wytłumacz dziecku, dlaczego, jak, kto i po co? A może nie trzeba tłumaczyć, a one zaakceptują ten stan rzeczy i już?

Życzymy wszystkim naszym Babciom i Dziadkom wszystkiego najlepszego, a tym daleko mieszkającym obiecujemy iż nigdy nie znikną ze świadomości dziewczynek a my- Rodzice będziemy starać się by te więzi pielęgnować i umacniać.

Na poddaszu

2012-01-19T23:09:00.002+01:00

Znajduje się najładniejszy pokój w całym domu. Pokój Starszej Siostry. Już nie będzie go dzielić z Młodszą ( chociaż to ich wspólne miejsce zabaw). Wklejam zdjęcia tak ku pamięci, a tym czasem w głowie planuję nowy pokój już dla dwóch sióstr.

A jak jesteśmy już w temacie tego nowego pokoju to wygląda na razie tak jak poniżej, jest to pokój przechodni, a w finale będzie dłuższy i zamknięty dwuskrzydłowymi drzwiami chowanymi w ścianę.

zdjęcia inspiracji gromadzone w sieci

Niech żyje bal! Ten pierwszy!

2012-01-13T00:31:00.000+01:00

Oj długo rozmawiałyśmy o tym, że nie mamy sukienki i korony księżniczki, że mamy w domu tylko taką sukienkę. Nie różową. Pokazywałam zdjęcia cioci przebranej za tancerkę flamenco i puszczałam filmy tańczących pań w podobnych strojach...aż w końcu sama dostrzegła piękno tego stroju i nie była tysięczną wróżko-księżniczką( z szacunkiem dla wszystkich wróżko-księżniczek) na balu. Wiecie mam wielką satysfakcję, bo poczułam, że moje dziecko dostrzega inne piękno i potrafi wybrać drogę nieprzeciętną i niemasową. Wiem to moja własna interpretacja bo ona ma dopiero 3 lata i wiem, że to ja sama bardziej chciałam się tak poczuć ale... Ciekawa jestem waszego zdania na ten temat... Tymczasem proszę państwa gwiazda wieczoru Señorita Sofia.

Trzeci rok za nią

2012-01-10T00:21:00.001+01:00

Dzisiejszy dzień tak ważny a przeleżany w pieleszach i przechodzony w dresach. Panna Solenizantka zaniemogła trochę zdrowotnie. Zamiast zanieść kolorowe cake popsy w koszyczku i rozdać dzieciom z przedszkola utknęła w domu, z równie chorą snującą się za nią krok w krok siostrą( nie ma to jak zapeszyć, że dzieci zdrowe). Nie obyło się jednak bez echa, były balony i dekoracje, tańce- łamańce i wygibańce. Planowałam tort tęcze, ale dziadek dziewczynek uprzedził mnie i zamówił Kubusia, który również przypadł dziecku do gustu. Zresztą Ona sama sobie dziś tort ulepiła :P
Wypada coś więcej napisać o Niej, tak ku pamięci bo za kilka lat zapomnę. Jaka jest? Strasznie żywa i energiczna, potrafi godzinami bawić się ludzikami, lalkami, konikami i odgrywać różne role, zmieniając przy tym tony głosu( zadaje pytania i innym tonem głosu sama sobie na nie odpowiada odgrywając jednocześnie kilka ról), lubi być w centrum uwagi, gdy jest marudna trwa w ciągłym jęku bez chwili wytchnienia, jest niezłym spryciarzem i często cytuje moje uwagi i słowa( mam niezły ubaw gdy w jej wypowiedziach słyszę własne słowa). Jest strasznie inteligentna i błyskotliwa, często nas zaskakuje wyłapując błędy w książkach czy w rozmowach innych. Nerwus z niej straszny, najpierw wpadnie w szał, a dopiero potem posłucha lub zadziała( ćwiczymy już techniki relaksacyjne :P) Uwielbia tańczyć i śpiewać ale nie publicznie,kocha zadania, zagadki i rebusy, ostatnio nawet je sama układać i zadawać innym. Chciałaby codziennie chodzić na basen. Wciąż się pyta czy dziś znów pójdziemy?( jakbyśmy chodzili codziennie:P). Namiętnie wciąż wszystko liczy. Podobno ma talent lingwistyczny ( pani w przedszkolu ostatnio zwróciła nam uwagę by to pielęgnować ) Zapuszcza włosy ale ich nie chce czesać :) KOCHA książki. Nasza trzyletnia Panna Zofia.

Na dzień dobry

2012-01-08T00:25:00.000+01:00

Będzie więcej o nich. One. Sens mojego życia. Młodsza w za dużej piżamie, starsza w za małej, przy katarze koniecznej bo jedynej ciepłej :P. I choć rano ledwo odklejam oko i czasem z kwaśną miną przyjmuję poranne harce tak naprawdę kocham to. Młodsza wpatrzona w Starszą, lecz bardziej ostrożna. Starsza szalona i odważna, jednak z trudem przyjmuje porażki. Pytana czy się kłócą odpowiadam : niewiele, chociaż. ostatnio częściej...a już jutro świętujemy trzecie urodziny.

Uwaga zarażam

2012-01-03T13:01:00.001+01:00

Zarażam optymizmem...Witajcie w Nowym Roku. Ja rozpoczynam go z ogromnymi pokładami energii, radości i optymizmu. Jak tu nie być szczęśliwym gdy pogoda rozpieszcza nas, słońce łaskocze po policzkach a zimowa kurtka leży upchana w kącie. Słucham nowej płyty Brodki( która swoją drogą wymiata :P) i codziennie dostaję wielki zastrzyk energii. Remont za pasem, dzieci zdrowe, a ktoś miły wczoraj sprawił, że zaczynam myśleć o wakacjach...czego chcieć więcej?
Wysyłam do wszystkich wielkie pokłady radości i dobrych fluidów.......................wysłano!

Życzenia

2011-12-23T22:04:00.001+01:00

Wszystkim odwiedzającym naszego bloga pragnę życzyć pięknych i magicznych chwil spędzonych w rodzinnym gronie, dużo ciepła i życzliwości oraz mnóstwa uśmiechu i radości. Zdrowych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia Kochani!

p.s Zdjęcia z sesji świątecznej zostaną na pamiątkę choć wszystkie nie ostre. Nie łatwo jest złapać ostrość w takich chwilach :P Szacunek dla fotografów dziecięcych.
p.s 2 Zapowiadam krótką nieobecność blogową, potrzebuję przez te dni skupić się na naprawdę ważnych dla mnie sprawach. Także do zobaczenia w nadchodzącym Nowym Roku.

Próby sesji świątecznej

2011-12-19T23:12:00.000+01:00

Niestety nie udane. No nie da się i już! Może za rok?

Prezent niespodzianka

2011-12-14T13:11:00.001+01:00

Muszę się pochwalić, przecież nie wytrzymam siedząc cicho...dostałam wspaniały prezent-niespodziankę od zdolniachy Justyny z just-dotbloga. Odbierając go na poczcie aż przebierałam nóżkami, taka byłam podekscytowana. Jestem z tego prezentu wyjątkowo dumna, uwielbiam jej rysunki a teraz mam w domu swoje własne dotpicsy i nikomu ich nigdy nie oddam :P Będą dumnie wyeksponowane z naszym nowym mieszkaniu. Jakby tego było mało Justyna dodała jeszcze słoik pysznych ciastek z cytrynowym lukrem, które zostały pożarte przez wielkich łakomczuchów. Justyno dziękuję, jestem twoją wierną fanką. Przyjedz do nas na warsztaty do Wrocławia. Proszę :P

Dom malowany

2011-12-13T00:04:00.000+01:00

Przyniósł nam Mikołaj, stoi dumnie w salonie i zajmuje duuuużo miejsca :P Ale zabawa jest przednia. W sklepik, w koleżanki, w pieski w budzie.... Jeden domek, wiele możliwości. Dziś kolejne malowanie, już zresztą drugie podejście i wciąż jeszcze pewnie kilka przed nami, bo same wiecie jak się zwykle kończą zabawy farbami. Ale wiecie co? Niesamowite jest to jak Młodsza Siostra uczestniczy w takich zabawach. Jak wszystko rozumie, je na niby np plastelinowe kulki, słucha zosiowych poleceń. Nie przypominam sobie żebym tak się bawiła z Zosią jak miała rok z hakiem.

Tym czasem u Nas w domu robi się naprawdę świątecznie. Znalazłam w necie ozdoby zawieszki, które bardzo trafiają w mój gust i są po prostu przepiękne. Znalezione o TU. Proszę bardzo, już pokazuję :

Pierniki

2011-12-11T23:46:00.000+01:00

Zrobione na kiermasz ozdób świątecznych w Zosiowym przedszkolu. I jeszcze pierniki Zosi. Tak ku pamięci. To był naprawdę miły, piernikowy weekend.

Coś o kuchniach. O planach.

2011-12-09T22:37:00.003+01:00

Mikołajki za pasem...a nam, rodzicom Mikołaj przyniósł chyba najwspanialszy prezent. Początek remontu naszego m. Śmiesznie bo możemy rozpocząć remont a zima za pasem, ale akurat do wiosny, własnymi siłami i powolutku uda nam się stworzyć nasze wymarzone miejsce. W mojej głowie ruszył wreszcie temat remontu, czego chcę? co lubię? jak sobie wyobrażam?...te pytania zaprzątają moją głowę. Marzę o naszej kuchni. To dla mnie najważniejsze. Zdradzę wam rąbek tajemnicy :P Na razie, przed remontem wygląda ona tak :

A będzie wyglądać jakoś tak( układ prawie identyczny jak na pierwszym zdjęciu) :

Zdjęcia zbierane w sieci od jakiegoś czasu więc nie wypiszę źródeł. Ale jeszcze coś o małej kuchni. Dziękuję jo@śce za inspirację, bo dzięki jej urodzinowemu prezentowi postanowiliśmy samemu zrobić wymarzoną kuchnię do zabawy dla dziewczynek. Zrobimy ją ze starej szafki znalezionej w mieszkaniu. Voila! Oto nasz projekt. Idealny prezent na Święta dla dziewczynek.

Co ma piernik do frustracji?

2011-11-30T23:19:00.000+01:00

A o tuż to, że wypalam się fizycznie i psychicznie...już mam totalnie dość. Czego? Chorowania. Moje dzieci chorują, chorują, chorują i końca nie widać. Teraz na dokładkę doszła nam chora babcia i tak kisimy się w domu, cztery baby kłócąc się, przepychając i zderzając w kuchni. Co tym razem? No tego jeszcze nie było...od kilku dni Zośkę złapało jakieś ohydne ropne zapalenie spojówek( biedne dziecię przez dwa dni ledwo na oczy widziała, bo tak się jej sklejały strasznie) Do tego kaszel, katar i tak razy dwa( od dziś już trzy). Tak więc policzyłam dziś, że wykonuję ruchy łyżką do ust dziewczyn ok trzydzieści razy dziennie( 3 x dziennie po 5 łyżek ustrojstwa każda), do tego dochodzą krople do nosa jakieś dziesięć razy dziennie, gonitwa z Fridą za młodszą, zapasy ze starszą i kroplami do oczu i tony chusteczek!!!! Jestem wyczerpana.... Na pocieszenie nastawiłam ciasto na piernik staropolski z przepisu Tat ter, a z kilku łyżek ciasta i dodanej mąki pozwoliłam tej ledwo widzącej powycinać ciasteczka. Niech ma coś z życia.

p.s Apel do Królowej Śniegu : Przybądź do nas i powybijaj te zmutowane wirusy!!!. Chyba pierwszy raz marzę o mrozie !

Jestem biedronką, wiesz?

2011-11-24T23:38:00.000+01:00

Tak. Dziś wielki dzień dla wszystkich małych biedronek.... uroczyste pasowanie przedszkolaków... matka ze szklanymi oczami, nie mogąca uwierzyć że ta biedronka z krzywą grzywą to jej, własna, wypieszczona, wygłaskana, domowa biedrona... ojciec dumny klikający milion zdjęć( szkoda, że bez lampy :P) wystraszony, że coś mu umknie, którejś z chwil nie uwieczni na zawsze, ogromnie szczęśliwy...młodsza siostra czująca się w przedszkolnej grupie jak ryba w wodzie, bijąca brawo i podrygująca w rytm piosenek, dumna ze swojego pierwszego lizaka ( dałam, dałam, a co miałam zrobić jak wszystkie dzieci jadły?), biegająca z ekscytacji( tu już nie wiem, czy z powodu lizaka czy całego wydarzenia?)...i w końcu nasza własna ciemnowłosa biedrona dumna ("jak się dziś czułaś?"- zapytałam jej przed snem, "byłam z siebie dumna"- odpowiedziała), przybiegająca do matki przy każdej wolnej okazji ( tak sobie pomyślałam podążając za moim nowym idolem Juulem, że właśnie na tym polegała jej współpraca ze mną, przybiegała widząc moje łzy i czułam, że chce być ze mną w tej chwili, pocieszyć mnie - starałam się być twarda, ale oczy same szkliły mi się jak szalone), czekająca z niecierpliwością na rożek ze słodyczami.

Zimno, ciepło - Girdwood, Alaska

2011-11-20T22:14:00.001+01:00

Od czasów TEGO wpisu nie napisałam nic o perypetiach mojej przyjaciółki, która za głosem serca wyruszyła baaaaaardzo daleko, zostawiając wszystkich i wszystko( w tym mnie :/). Z jej historii miłosnych mogłaby powstać świetna książka, dużo by można było napisać i opowiedzieć...ja jednak skupię się na tym co jest teraz. W telegraficznym skrócie : jej wyjazd na Alaskę okazał się być strzałem w dziesiątkę, mimo iż facet do którego pojechała okazał się kompletnym dupkiem i już po kilku dniach wiedziała, że to wszystko to jakaś pomyłka. Nie wróciła jednak do domu, została tam i chwytając się jakiś dorywczych prac spędziła kilka miesięcy w miasteczku wielkości Karpacza wśród zupełnie obcych jej ludzi ( swoją drogą podobno bardzo miłych, przyjaznych i otwartych). Przypadkiem poznała Jego. On trochę starszy, całkiem inny niż ten, za którym popędziła na drugi koniec świata, lubiła go ale zakochiwała się w nim bardzo powoli. Nie była pewna. Wróciła i zatęskniła. Jednak to była prawdziwa miłość. Rzuciła pracę i wyjechała mając już bilet tylko w jedną stronę. I nie wraca...bo miłość kwitnie. Co prawda w minus trzydziestostopniowym mrozie... I oby tak dalej, ale może by tak jednak trochę bliżej :P? Oto jej codzienne widoki.Voila!

Coś na rozgrzanie :) :

Teatr cieni

2011-11-17T21:14:00.002+01:00

A jeszcze coś do posłuchania. Znacie? Lubicie? Bo ja ostatnio bardzo!

Hania i kalendarz

2011-11-16T22:27:00.001+01:00

Ku pamięci! Nasza Hania uwielbia grzebać w pudełku z kredkami, już zaczyna mazać kreski smakując przy tym każdy nowy kolor. Przynosi ciągle książki( tę większe pcha po podłodze) by jej poczytać, ładując pampersową pupcie człowiekowi na kolana. Wciąż skacze i podryguje. Zaczyna się z nami komunikować za pomocą mowy : tak, ne, da, ja, am. Naśladuje zwierzaki : chał, ciii( kici), kwa kwa, aaaaaaa( takie mocno gardłowe- to konik :P). Mogłaby godzinami sterczeć na parapecie i obserwować ptaki wyjadające ziarna z naszego karmnika. Małpuje Zośkę. Sama nabija widelcem i pije z kubeczka (oczywiście małe ilości) i z butelki po wodzie z ustnikiem. Karmi lalki i duplowe ludziki, podlewa kwiatki... "Strasznie duża" zaczyna być. Gdzie ten mój mały dzidziuś się podział?

p.s Zobaczcie jakie cudo wynalazłam dla dziewczyn. Uroczy drewniany kalendarz adwentowy, już stoi i cieszy oko, ale czekamy do pierwszego grudnia (codziennie jednak sprawdzając czy aby na pewno szybciej nie zapełnił się smakołykami).

Szaleństwo

2011-11-11T21:12:00.000+01:00

Jak je zobaczyłam na blogu Doroty wiedziałam, że je na pewno zrobię. Nie wiedziałam tylko, że tak szybko nadarzy się okazja. Zostaliśmy my dziś zaproszeni na parapetówkę do znajomych więc chciałam zabłysnąć i ciach...stworzyłam cake pops z Tego przepisu. Tak na marginesie nigdy wcześniej nie przyszło mi do głowy by zrobić ciasto na patyczku, dobrze, że innym główki pracują. Szkoda tylko, że dziś czuję się fatalnie( oczy na zapałki, głowa pęka i dudni, z rąk wszystko mi wypada), i zamiast oblewać parapety siedzę w domu, opróżniłam kilka patyczków( pyszne i mega słodkie) i kończę ten dzień. Dobranoc.

Nadchodzę!

2011-11-07T22:41:00.000+01:00

Po naszym domu od kilku dni pałęta się duch...chodzi i straszy z rękoma uniesionymi w górze: " Uuuuuuuuu". Oficjalnie trzeba zanotować, że młodsze dziecię samo chodzi. Jeszcze bardzo ostrożnie, tracąc czasami równowagę, cicho drepce w swoich bamboszach po pokoju. Nie możemy się przyzwyczaić :P

p.s Piątego dnia stał się cud! Nasz mały psiak odnaleziony! Chłopiec go znalazł i zadzwonił. Warto jednak było obwiesić całą okolicę kartkami. Uff...jeszcze trochę i by nas babcia dziewczynek podtopiła morzem łez.

p.s 2 Grzywa jednak podcięta.

Newsy ze świata

2011-11-02T22:23:00.000+01:00

Ciągle coś się dzieje...na świeżo uciekł nam dzisiaj mały czworonóg...no koszmar jakiś, uciekł przez dziurę w płocie ok południa i mimo wielkich poszukiwań i zjeżdżenia całej okolicy nie ma go. Polazł głupek przed siebie... Jestem taka zła...poza tym nie miłym incydentem, jakoś powoli wylizujemy się z choróbsk. Zosia dziś już poszła do przedszkola i wróciła strasznie szczęśliwa ( szkoda, że mało kto podzielał dziś jej radość). Za to Hanulce powiodło się gorzej. Dostała antybiotyk( to mój pierwszy antybiotyk podany dziecku, dostałam od Pani Doktor anty-ideologicznego kopa i zgodziłam się ), miała początek zapalenia oskrzeli, wysokie nocne gorączki i majaki, a gardło czerwone jak truskawka w sezonie. Więc poszło już bez ale...chciałam pomóc dziecku. I jest wielka poprawa! Już nawet na spacery wychodzimy. I wiecie co? Czy ja kiedyś mówiłam, że nie lubię jesieni? To bzdura, ależ ja kocham taką jesień :P Niech trwa aż do marca.

Happy Halloween

2011-10-31T22:11:00.000+01:00

W tym roku trochę się zabawiliśmy w Halloween ( przecież z roku na rok robi się u nas bardziej "amerykańsko", a święto to zjednuje sobie coraz więcej fanów, więc jak szaleć to szaleć), było wycinanie dyniek i robienie lampionów ze słoików, było ciasto z dyni , halloweenowe babeczki i ciasteczka. I impreza( oj dawno na takiej nie byliśmy :)) Także wszystkim Happy Halloween!

A wczoraj...

2011-10-30T13:44:00.000+01:00

Basia rządzi

2011-10-24T22:06:00.001+02:00

Jakiś rok temu na pulpicie była zakamarkowa Ela, uwielbiana, wyczytana i recytowana. Przyszła na Basię kolej. Książka przypadkiem wypożyczona w bibliotece ( "Basia i biwak"- zresztą moja ulubiona) stała się naszym hitem od razu i weszła w rytm codziennego dnia...każda kolejna historia o Basi jest pożerana przeze mnie i przez Starszą Siostrę. Zatem gromadzimy sobie te historie i poznajemy Basię a warto poznać ją bliżej bo jest świetna. To bohaterka, z którą będą się utożsamiać i dziewczynki i chłopcy. Basia nie stroi się, nie ubiera w cukierkowe spódniczki, nie wiąże kucyków, ma dwóch braci, ma charakterek ale jest bardzo mądrą i spostrzegawczą dziewczynką. Jej historie pomagają dzieciom zrozumieć otaczający je świat, nazywają emocje, które targają dziećmi, pokazują że normalnym jest kłótnia z bratem i tłumaczą jak poradzić sobie w trudnych dla nich sytuacjach. To również książka dla rodziców, w wielu momentach rozbawi i sprawi, że spojrzymy na dziecięce występki z przymrużeniem oka a w niektórych sytuacjach po prostu "wrzucimy na luz". Ilustracje może nie są zapierające dech w piersiach ale liczy się treść, która sprawi iż zaczniemy cieszyć się chwilą i doceniać to co mamy. Polecamy.

Moje ulubione fragmenty z " Basia i biwak" :

"-Porozmawiamy o wakacjach, ale najpierw musisz się uspokoić- dodał Tata. Basia wypiła kakao, przytuliła Franka, który zabrudził jej bluzkę rozpaćkanym bananem, kopnęła w stołek i w końcu się uspokoiła"

"Mama zachichotała. Znowu. A Tata nie wiadomo dlaczego uśmiechnął się do niej. Basia popatrzyła na rodziców. Zachowywali się dziwacznie. Wzruszyła ramionami i poszła do siebie. (...) Tata siedział przy kuchennym stole. Przytulał Mamę, która siedziała na jego kolanach i coś mu szeptała do ucha. - O już jesteście?- zdziwił się na widok dzieci. Mama zeskoczyła z kolan Taty, odsunęła Franka od szuflady z narzędziami i zaczęła kroić pomidory do sałaty".

" Po jakimś czasie reszta rodziny wyszła z samochodu. Mama wyglądała na trochę obolałą. Franek poraczkował między szyszki, usiadł pod sosną i napchał sobie usta igłami zmieszanymi z piaskiem (...)"

" Po obiedzie znowu zaczęło padać. Tata poszedł spać, Mama robiła przegląd mokrych skarpet, a Franek grzebał w rzeczach ustawionych w przedsionku. Chyba był zadowolony, bo cichutko gulgotał pod nosem. Basia z Jankiem grali w makao i kłócili się na potęgę (...)".

" Siedli wokół ogniska otuleni kocami i przez chwilę milczeli, ciesząc się ogniem i ciepłem. Potem Mama zaczęła śpiewać. Pięknie śpiewała. - Udała nam się ta Mama, co? - szepnął Tata do Basi. I zaśpiewał razem z Mamą. Trochę fałszywie , ale za to z całego serca. Basia pomyślała, że nie tylko Mama im się udała. Tata też. I bracia. I wakacje pod namiotem. Może mokre, ale i tak najwspanialsze, jakie tylko można sobie wymarzyć."

Koszmar minionych nocy

2011-10-23T12:27:00.001+02:00

Wciąż niestety trwa, młodsze dziecię dostaje nieźle w kość od kilku nocy od swoich czwórkowych zębów, jakoś tak wszystkie zapragnęły na raz przyjrzeć się światu... dzisiejsza noc to było apogeum : wrzaski, krzyki i kręcenie się w łóżku rodziców ( i tu uwaga) przez 6h! I tak dopiero 5.30 nad ranem dziecko zgasło ze zmęczenia. No i teraz odsypia! Finałem tej nocy była dolna lewa czwóra więc jeszcze trzy razy tyle przed nami :/. Dodatkowo nocne kaszle i smarki z sąsiedniego pokoju wszechobecne. Ale żeby nie było tak tragicznie i wyszło na plus to sobota była naprawdę udana :P Tworzenie wspólnej zebry ( podpatrzone u dragonfly i w poMyskowym Świecie) i kolejna wizyta w Muzeum Narodowym. Tym razem temat jesienny i babcine towarzystwo zaowocowały liściową księżniczką i ksztanowo - szyszkowym ludzikiem. Mamy więc domową wystawę. Cud, miód i malina :P

Ku pokrzepieniu

2011-10-22T00:50:00.000+02:00

Tak wiem, te dzieci nie wyglądają jak chore, ale słońce dziś połaskotało nas po nosach, wpadając nam do domu...to my hyc do ogrodu i hulaj dusza, piekła nie ma na czym się tylko da : czy to wózek, rower czy pomocna dłoń mamy ;P

I coś z serii : "O Haniu a co ty tam wozisz? Ooo pokaż, to piesek, ja ci pokażę jak on chodzi i szczeka". I Hania już pieska nie ma :P

Matczyne wypociny

2011-10-21T13:20:00.000+02:00

Pierwsze koty za płoty z kolorowym lukrem, w sumie to świetny relaks tylko następnym razem muszę dokładnie rozpuścić barwniki :)

Chory cukiernik

2011-10-20T21:47:00.000+02:00

W domu szpital, obie chorują, starsze dziecię powalone pierwszym rzutem przedszkolnych wirusów( to chyba każdy musi przejść), chodzi i wydaje z siebie niestworzone dźwięki, kręci się po domu, nudzi się...więc wymyślam. Wymyślam coś co ją zajmie na dłużej. I tak pieczemy, próbujemy nowe foremki i farbujemy lukier. Czas leci....

p.s Upiekłyśmy pyszne kruche ciastka z cytrynową nutą z TEGO przepisu, znikały jedno po drugim.

Zabraknie go

2011-10-18T20:52:00.000+02:00

Będzie nam go cholernie brakowało, chociaż był już starszawy i jego codzienne życie toczyło się zamiennie po dwóch stronach kanapy nie musiał odejść właśnie dziś. Dopadło go straszne cholerstwo, kto kiedykolwiek słyszał o nagłym przesunięciu kręgów w kręgosłupie i uszkodzeniu rdzenia kręgowego??? Doprowadziło to do paraliżu całego tyłu do tego stopnia, że od wczoraj nie mógł się ruszać, chodzić, sikać, jeść... I koniec. Nie ma go. Zostaliśmy z jednym czworonogiem, tym mniejszym. Pusto strasznie.

Eko Ludki

2011-10-15T22:17:00.000+02:00

Dzięki TEJ inicjatywie Zosiowa stopa pierwszy raz stanęła we wrocławskim Muzeum Narodowym. Miesiąc chodzenia do przedszkola( a może to wyrobiona i wiekowa dojrzałość?) a moje dziecię samo uczestniczy w zajęciach, słucha uważnie, odpowiada na zadawane przez Panią pytania na forum grupy i z wielkim przejęciem przeżywa to wydarzenie długo jeszcze o tym opowiadając w domu. A jeśli chodzi o temat spotkania to zacny bardzo i ekologiczny. O śmieciach, segregowaniu i sprzątaniu. Więc coś na topie bo w Zosiowej głowie coraz więcej eko świadomości. W przedszkolu było sprzątanie świata( bardzo była tym podekscytowana, kiedy wysprzątali plac zabaw i dostała gumową rękawiczkę), wspólnie segregujemy śmieci i oddajemy makulaturę do przedszkola by za zebrane ze sprzedaży pieniądze ratować konie. Coraz więcej rozumie i wie.

Wagary

2011-10-14T21:36:00.000+02:00

Mały wagarowicz nie poszedł do przedszkola, duży do pracy, ten najstarszy miał wolne, bo to w końcu jego święto dziś było, a matka z córką najmłodszą do wagarowania się przyłączyły. Przyjemnie było bardzo choć chwilami mroźno :) ale jak tu nie zaliczyć takiej wycieczki skoro we wrocławskim zoo tydzień specjalnych cen trwa?

p.s Wszystkiego najlepszego dla Babci i innych nauczycieli.

Pogodzona...

2011-10-12T21:34:00.000+02:00

...z porą roku szukam jej uroków :P

Zamieszanie

2011-10-10T22:59:00.000+02:00

Tak to był zdecydowanie ciężki weekend, owszem bardzo przyjemny ale ciężki. Bo nie łatwo jest przygotować przyjęcie dla 40 osób( pojawiło się ok30) kiedy zostaje się samej w domu z dwójką dzieci i psów( tak się pięknie złożyło, że babcia wybyła na 3 dni, a i mąż wybył na 2 dni i oboje wrócili wieczorkiem dnia poprzedzającego całe wydarzenie). I nawet gdy z odsieczą przybywa przyjaciółka i bawimy się w nocne gotowanie to wciąż wcale nie jest to takie łatwe! Tak to żeśmy sobie sprytnie wymyślili, że skoro młodsze dziecię kończy rok i skoro rodzina i tak przyjedzie i tak...to łapiąc dwie sroki za ogon, ochrzcimy jeszcze niechrzczone dziecko. A że początek października nietypowo letni był więc wymarzyło się nam wielkie garden party z rodziną i przyjaciółmi. Data zaplanowana ( decyzja z tygodnia na tydzień :P), miejsce wybrane, goście zaproszeni i tylko pogoda pozostawiała wiele do życzenia. Jakoś tak pechowo nie mogła jeszcze dociągnąć te 2 dni z temperaturą 25 st.C. Z pomocą przybył wielki podwójny biały potwór, który w godzinę stanął w naszym ogrodzie ( I tu polecam firmę!). Więc mimo przeszywającego chłodu w środku buchało ciepłym powietrzem, dzieci biegały, ludzie jedli i pili... i już na szczęście po wszystkim. Uff tak się cieszę, że tak daleko nam jeszcze do komunii.

p.s Dla Hani tort piaskownica, obiecałam sobie, że go zrobię i już dawno to planowałam. Inspirację znalazłam u Fiołków ale przepis pochodzi od Lu. W środku naszpikowany był malinami i zniknął cały( chociaż był wielki) od razu. Zrobiliśmy ozdoby z masy, na którą przepis znalazłam na cincinie. Super przepis ale barwniki spożywcze do farbowania muszą być w proszku. Te płynne się nie nadają. Na zdjęciu tortu nie ma figurki siedzącej Hani bo Zosia chwyciła i pożarła ją podczas dmuchania świeczki :P I jeszcze mały mankament kawałek murka mi odleciał pod wpływem ciężaru czekoladowej masy.

Cytuję przepis( ja zmniejszyłam składniki o połowę bo masa była potrzebna tylko na małe ozdoby) :

1/2 kostki margaryny lub masła
1 szkl wody
25 dkg mąki pszennej
1/2 kg cukru pudru
barwniki spożywcze

Zaległe i ważne, pierwszy rok

2011-10-05T00:28:00.001+02:00

Jakoś tak zasnąć od kilku dni nie mogę bo jeszcze nie zdążyłam ogłosić całemu światu, że nasz Mały Robal skończył 4 dni temu pierwszy rok życia. Jaka jest nasza mała dziewczynka? Cudowna, urocza panna przytulalska, wielkooka, ostatnio straszny krzykacz( ale nauczycielkę ma najlepszą :P), chce sama jeść łyżką, je sama widelcem, tupta sama jedną ręką trzymając mamy, wszędzie się wspina, uwielbia gryźć swoją szczoteczkę do zębów, rozpiera ją duma gdy dostanie coś od siostry. Urodzona w nocy 1 października. Ten dzień był spokojny i oprócz tego, ze hitem za liście przebojów dnia było "Sto Lat" w wykonaniu Starszej Siostry, to dzień minął jak co dzień. Ale za to w ten weekend...

... przygotowania rozpoczęłam już dziś.

Jest taki dzień

2011-09-29T21:17:00.004+02:00

Jest taki dzień, który co roku wyraźnie uświadamia mi znaczenie mijającego czasu. To dziś : 27 lat dla Niej i 11 lat dla Nich. I niech będzie...100lat, 100 lat...

p.s A co więcej już niedługo pierwszy rok z Jej życia :P

fot : http://electroniccircles.tumblr.com

W szeregach

2011-09-15T21:24:00.001+02:00

Czekaliśmy na ten dzień dłuuuuuugo. Ona też. Stało się. Jako niepełna 3 latka ( jeszcze brakuje 4msc do urodzin) Panna Zofia dziś po raz pierwszy sama stanęła w szeregach przedszkolaków. Pierwszego września było mi żal, że nie może iść razem z innymi dziećmi( takie to przepisy dla "nie trzylatków"), żałowałam, że będzie miała opóźniony start, martwiłam się, że dzieci w ciągu dwóch tygodniu stworzą grupę do której będzie ciężko jej dotrzeć, że będzie inaczej postrzegana przez inne dzieci...jednak dziś wiem, że to było lepsze rozwiązanie. Dziś żadne dziecko już nie płakało na korytarzu i nie przekazywało negatywnych emocji związanych z rozstaniem z rodzicem. Dziś moje dziecko w ciszy i spokoju wkroczyło do budynku przedszkola i po prostu tam zostało. Rozpiera mnie duma. Wiem, wiem jak mogłam być taką matką?, taką co spodziewała się krzyków, histerii i braku akceptacji? Ona wiedziała co ma robić, wiedziała, że będzie dobrze i pogodziła się z tym, że taka jest kolej rzeczy... Kochane moje dziecię.

Brudas

2011-09-07T22:59:00.000+02:00

Nastała era grzebania w ziemi, fascynacja piaskownicą i doniczkami z ziemią. Żaden przydomowy kwiat nie zostanie pominięty. Potrafi długo się skupić na grzebaniu palcem w ziemi, wydając przy tym takie monotonne, uspokajające dźwięki "yyyyyyyyyyyyyyy"... Haniu szkoda tylko, że już lato się kończy!
p.s Strasznie Hani rośnie grzywa i teraz dylemat : spinać czy podciąć, spinać czy podciąć...?

Czarna sobota

2011-09-03T12:59:00.002+02:00

Aż drżę na myśl, że dopiero południe. Znacie prawo serii? Jak już się coś dzieje to wszystko na raz. Jakoś kilka minut po 11 mieliśmy nasz pierwszy rodzinny wypadek( w sumie to chyba w ogóle pierwszy). Kurcze, kurcze, kurcze ( kipię ze złości jak o tym myślę) M się zagapił i nie zauważył, że samochód przed nami gwałtownie stanął (na zielonym świetle) bo nie zmieścił się na skrzyżowaniu. Ja to widziałam, ale cóż mogłam zrobić siedząc po prawej stronie. Nic tylko krzyknęłam : "Uważaj" co dało czas M lekko skręcić w prawo, jednak finałem było niestety mocne uderzenie lewym przodem auta. Szyba pękła, lewy przód zwinął się w harmonijkę, oboje z M dostaliśmy poduchami powietrznymi w twarz, zadymiło się i... na szczęście tyle. Dziewczyny z tyłu w fotelikach całe i zdrowe. Szok spowodował, że obie dały koncert na środku skrzyżowania ale w sumie nie dziwię im się.
Dodatkowo gdzieś zgubiłam portfel z dowodem i kartą płatniczą i jak pomyśle o tych papierkowych sprawach, które trzeba będzie w poniedziałek załatwić to mi słabo...Grrrrrrrrrrrr. Jak ja nie lubię takich dni.

Kariera

2011-09-01T23:18:00.002+02:00

Matka tak to dziś se wymyśliła : na wycieczkę Starszą wzięła, Młodszą z babcią zostawiła.

Cel wycieczki był już znany, był to koncert Kariery* niespodziewany.

Na wrocławskim rynku coś się działo, ludzi szybko przybywało.

Zmontowali, zaśpiewali i zatańczyli, a ludziska brawo bili.

Starsza w rytm podrygiwała, aż tu nagle spać zachciała.

A że było późną porą, matka choć zostać chciała była jej podporą.

Tramwaj pomknął raz, dwa, trzy i dziecię teraz o koncercie śni.

Więcej zdjęć o TU.

* wklejam trochę info na temat zespołu :

www.facebook.com/kariera.zespol
www.myspace.com/kariera

oraz video z koncertów:
http://www.youtube.com/watch?v=_Xcz6wPnwVw
http://www.youtube.com/watch?v=-Pm0K_ML9QU
http://www.youtube.com/watch?v=Z-jPKdvt9no&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=1qwmALjXa4I

Kariera to czteroosobowy projekt, którego skład tworzą wrocławscy muzycy z takich zespołów jak Robotobibok, Małe Instrumenty czy Von Zeit. Instrumentarium grupy to klarnet basowy, moog, gitara, kontrabas, perkusja, melodyka, kazoo. Zespół Kariera to sceniczna petarda – wyborne, pełne wigoru granie połączone z nietuzinkową postawą sceniczną wokalisty Tomka Nowackiego. Muzyka zespołu czerpie z jazzu, old schoolowej elektroniki, post punka a i czasem z big beatu. Teksty to niebanalna, pełna ironicznego poczucia humoru twórczość Tomka.

SKŁAD
Maciek Markowski (Małe Instrumenty)- klarnet basowy, moog, elektronika, gitara, chórkiTomek Nowacki – śpiew, melodyka, kazoo, megafonMarcin Ożóg (Małe Instrumenty, Robotobibok)- kontrabas, chórkiSebastian Szczepanowski (Von Zeit) – perkusja, chórki
BIOGRAFIA
Początki zespołu Kariera sięgają siódmej klasy szkoły podstawowej, czyli roku 1989. Duet Maciek Markowski oraz Tomek Nowacki grał na podłączonej do radia gitarze oraz stołku kuchennym jako perkusji. Duet zrealizował 3 kasety 60 minutowe niskoszumowe z własnym materiałem oraz zagrał jeden koncert w Szkole Podstawowej nr 45 dla swojej klasy. Właściwy zespół „Kariera” powstał w roku 1997 – w zespole grali: Maciek Markowski, Tomek Nowacki, Marcin Ożóg i Kuba Suchar. Zespół koncertował we Wrocławiu oraz województwie wrocławskim. Po roku działalności zespół zawiesił działalność ze względu na wyjazd zagraniczny Maćka oraz intensywne koncertowanie zespołu Robotobibok, którego członkami byli Marcin i Kuba. Zespół reaktywował się we wrześniu 2008 w składzie: Maciek Markowski (Małe Instrumenty), Tomek Nowacki, Marcin Ożóg (Małe Instrumenty, Robotobibok), Sebastian Szczepanowski (Von Zeit). Od tego czasu zespół występuje regularnie na scenach klubowych w kraju.

Tajna receptura

2011-08-28T23:09:00.002+02:00

To co wszystkie dzieci lubią najbardziej to bańki mydlane. U nas oczywiście ta zabawa również jest zawsze na topie, o każdej porze dnia. Wszystko jest wspaniale do momentu kiedy panna Zofia samodzielnie puszczając kolorowe bąbelki nie kontroluje ruchów ręki, w której trzyma buteleczkę z magicznych płynem i wylewa jej całą zawartość. Robi to za każdym razem, a za nic w świecie nie dopuści do sytuacji kiedy to ktoś inny podtrzymuje jej butelkę. My też kochamy puszczać bańki ale tylko przez kilka minut, potem zawsze dochodzi do smutku, złości i rozczarowania, że płynu brak. Wiele razy próbowałam odtworzyć samodzielnie recepturę płynu do baniek ale nigdy mi się to nie udawało. Bańki nigdy nie były takie jak z "kupnego".
Ha! Ale teraz wszystko się zmieni. Dziś na wrocławskim rynku pan Lech zdradził nam tajemniczy przepis na wspaniały płyn do robienia ogromnych baniek mydlanych, a ja wasza lojalna koleżanka szybko się z wami tą "tajemnicą" dzielę :P Jutro sami będziemy próbować swoich sił w ogrodzie.

Przepis na płyn do baniek mydlanych :

500ml "Fairy"

5 litrów wody

2 łyżki cukru pudru( kto by pomyślał :P)

Wszystko przez nudę :P

2011-08-25T23:10:00.001+02:00

Gdyby nie nuda, która ogarnęła Rodziców pewnego wieczoru i wyciągnęła na zwariowaną imprezę nie było by dzisiejszego popołudnia. Na nocnych zawodach wakeboardingu, rodzice jak najbardziej poważni i odpowiedzialni zadali sobie pytanie : "Czemu nie?". I tak oto dzisiejsze upalne popołudnie spędziliśmy we wrocławskim Wake Parku ( kolejne miejsce, które warto odznaczyć na mapie Wrocławia) stawiając pierwsze ślizgi na wodzie. Tata dziewczynek posiada "magiczne" predyspozycje do takowych sportów więc bez żadnych problemów ciągnięty linką pomknął niczym wiatr a nawet pokusił się skubany o kilka skrętów. Gorzej było z Matką. Ona wręcz przeciwnie: na wstępie zaliczyła tysiąc nurkowań ( pewnie nie jeden widz tego przedstawienia pomyślał, że rybki przyszła pooglądać) ale po którejś z kolei próbie, deska dała za wygraną i pomknęła po płaskiej tafli wody unosząc Matkę prawie w powietrzu. Nie trwało to, co prawda, zbyt długo ale dało mnóstwo satysfakcji i energii do kolejnych prób. Można by się było przyczepić do matczynej pozycji na wake'u ale...płynęła :P

I jeszcze coś do posłuchania, mój chwilowy hit :

Na poważnie

2011-08-24T22:33:00.000+02:00

Uwielbiam obserwować dziewczynki w nowych sytuacjach. A dziś sytuacja była naprawdę poważna. Panna Zofia pierwszy raz odwiedziła maminy salon fryzjerski i zasiadła na tym samym fotelu co mama ma w zwyczaju. I choć Zofia lubuje w długowłosych księżniczkach swoją nową fryzurą jest zachwycona i prezentuje ją z dumą. A jaki jest powód tego pospolitego ruszenia? A taki, że owa Panna stanie w szeregach przedszkolaków już za kilka dni. Jestem podwójnie dumna :P Poniżej sesja długowłosa tak na pamiątkę i Zosiowy nowy image.

O reklamie!

2011-08-23T23:21:00.001+02:00

Już wszystko tłumaczę...kiedyś postanowiłam, że nie będę na moim blogu umieszczała żadnych reklam i właśnie to postanowienie łamię. Bo jak odmówić firmie, która powstała na laptopie po drugiej stronie stołu?, jak odmówić reklamy komuś, kto właśnie spełnia swoje marzenia, kto godzinami wisząc z głową w ekranie co wieczór śmiał się, płakał, uderzał pięścią w stół i krzyczał z radości?. Jak odmówić Jego "dziecku" ? Chyba nie można odmówić...

Także mam zaszczyt przedstawić wam portal, dzięki któremu łatwo i szybko można zamówić jedzenie na wynos. Na stronie nasze-smaki.pl znajdziecie ofertę ponad 500 lokali gastronomicznych z całego kraju. Zaglądając tam codziennie możecie zgarnąć kupony rabatowe o wartości 10zł, a raz w tygodniu ( co pewnie będę reklamowała :P) zaproszenia na kolacje w różnych miastach Polski. Wkrótce pojawią się również ciekawe artykuły oraz aktualne promocje w lokalach umieszczonych na portalu. Oooo i będzie mojemu M również miło( mi zresztą też) jak dołączycie do nas na facebooku. Zapraszam serdecznie.

Jednoręki bandyta

2011-08-15T22:10:00.001+02:00

A więc jak jest? Jest już dobrze chociaż następnego dnia wyglądało to jeszcze gorzej niż po samym oparzeniu. Wielkie, odstające bąble na całej dłoni zmusiły nas jednak do wizyty w szpitalu, która to ściągnęła nas na ziemię i przestaliśmy być rodzicami " na luzie". Pani doktor na izbie przyjęć nie pozostawiła na nas suchej nitki i dostało nam się nieźle za brak natychmiastowej reakcji. Czułam się jak dziecko na dywaniku u dyrektora, w dodatku ten wzrok Pani doktor, która od razu nas zaszuflatkowała jako młodych, nieodpowiedzialnych i mających wszystko gdzieś rodziców...Ech to nie była miła wizyta. Skończyło się na szczęście happy endem i teraz tylko codziennie męczymy dziecko kąpielami w szarym mydle i zmianą opatrunku. Hania pięknie się do jednoręczności przystosowała, chociaż uparcie próbuje się pozbyć swojej osobistej kukiełki po kilka razy dziennie :) Będzie dobrze!!!

p.s Dziękuje Wam za wszystkie zaciśnięte kciuki i słowa otuchy. Cudownie, że jesteście ze mną w takich chwilach.

A teraz apel do wszystkich rodziców: jeśli kiedykolwiek wasze dziecko poparzy się wylewając coś na siebie lub dotykając rozgrzanego przedmiotu pierwsze co należy zrobić do schłodzić miejsce co najmniej 10 min zimną wodą - te 10 min sprawi, że schłodzimy tę warstwę poparzenia, która znajduje się pod skórą. I to jest najważniejsze!! Następnie należy natychmiast udać się do szpitala, "nawet ze śpiącym dzieckiem pod pachą" i pozwolić działać fachowcom. Nie natłuszczamy powierzchni, nie psikamy pantenolem ( podobno nadaje się tylko na poparzenia słoneczne, nie głębiej), nie wkładamy zmrożonych przedmiotów ( zbyt duża różnica temperatur i można uszkodzić skórę). Jeśli dziecko jest grubo ubrane i wyleje na siebie wrzątek zostawiamy dziecko w ostatniej warstwie przylegającej do skóry i tak schładzamy. Nie wolno ściągać ostatniej warstwy ubrania dlatego, że może być przywarta do poparzonego naskórka, który wyrwiemy ściągając np podkoszulek.
I oby nigdy do takich sytuacji nie doszło...

Jest problem

2011-08-12T22:01:00.000+02:00

Chyba pierwszy taki, którym przejęłam się na serio... Hania dziś miała nieszczęśliwy wypadek. Pod moją nieobecność( właśnie tworzyłyśmy z Zosią artystyczne dzieło malując farbami w ogrodzie) czekając na swój obiad dziecię okrutnie przykleiło swoją lewą dłoń do maksymalnie rozgrzanego piekarnika. Niestety wygląda to bardzo źle, skóra wewnątrz dłoni pomarszczona, dłoń wciąż płonie, są małe pęcherze... wrzask i łzy były okrutne i trwały naprawdę długo. Przyznam szczerze iż mimo wiem, co trzeba robić w takich wypadkach miotałam się : raz wkładałam dłoń do zimnej wody, raz wsadzałam coś z zamrażalnika do potrzymania, raz psikałam pantenolem, raz dmuchałam...w końcu padła ze zmęczenia, łkając jeszcze przez sen. Jest mi tak strasznie żal tej bezbronnej istotki i tłumię w sobie ogromną złość na pozostałych dwóch mieszkańców naszego domu, że przeoczyli ten moment... Nie wyobrażam sobie jak będzie raczkować przez następne kilka dni...To będą ciężkie dni.

Kino i One

2011-08-12T00:04:00.002+02:00

W roli głównej : One. Z. - fizycznie trzylatka, emocjonalnie brakuje jej jeszcze kilku miesięcy. Inteligentna lecz nieokiełznana, słowo "nie" działa na nią jak płachta na byka. Zapatrzona w księżniczki i w O. Ulubiony kolor : różowy. O.- trzylatka pełną parą, spokojna i spolegliwa, bardzo poważnie podchodząca do tematu. Ustępująca, wrażliwa na krzywdę( często popisową) Z. Ulubiony kolor : żółty.

Od rana czas w domu Z. upływał pod znakiem małych kłótni i nieporozumień. Gdy przyszła godzina zero z wielką ekscytacją jak na skrzydłach Z. pobiegła mijając płot by porwać O. w wir przygody. Obie matki tłumaczyły jak będzie i co będzie, i dlaczego, i w jaki sposób... Chyba wszystko zostało powiedziane. Z uśmiechem i niesłabnącą cierpliwością Z. i O. odczekały na autobus i niczym na latającym dywanie przeniosły się w świat wielkiej galerii, świateł, sklepów i zapachów. Jak w wojsku maszerowały trzymając dłoń matki Z. Ona zaś z wielką satysfakcją i dumą wkroczyła do miejsca pachnącego prażoną kukurydzą. Była dumna.
Dziewczyny z radością w oczach i śliną na ustach przyjęły w podarunku pudełka wypełnione po brzegi mocno soloną przekąską( tak wiem wiem, nie zbyt zdrowo :P). Jak prawdziwe kinomanki prowadzone instynktem wkroczyły do pustej sali kinowej i zajęły swoje trony. Ich 100cm ponad chodnikami pozwoliło im widzieć jedynie pół wielkiego ekranu ale szybko zrzucając obuwie poradziły sobie z tą sytuacją. Pierwsze drżenie wywołała kosmiczna reklama uderzając w małe istotki decybelami niczym start rakiety. Potem zgasło światło. O. wciąż pytała :" Dlaczego jest tak ciemno?" Z. uspokajała : Będzie dobrze O. zaraz zobaczymy przyjaciela Kubusia" powtarzając słowa matki. Następnie milion reklam. W głowie matki Z. myśli : " ooo tu się ktoś kłóci, tu się bije, co to za przekazy, jeju to przecież małe dzieci są." Z małym stresem dobrnęła do końca. I zaczyna się film, wyczekany, ukochany, wspaniały Kubuś na wielkim ekranie. O. z wrażenia przestała jeść pachnącą kukurydzę. Z. wciąż wcinała jak zahipnotyzowana prowadząc w kółko ten sam dialog z matką : -"daj mi pić, no daj, łyyyyyyczka", - " nie wolno tyle pić w kinie bo będziesz chciała siusiu i trzeba będzie wyjść". I tak co 5 minut. Przyjmijmy ze w pierwszej połowie seansu Z. zrozumiała, że nie trzeba ciągle sięgać do pudełka z popcornem jeżeli już się wcale nie ma na niego ochoty. Dotrwały do końca, nie uciekły, nie popsuły, nie krzyczały. Śmiały się, oglądały ze zrozumieniem a matka dzielnie tłumaczyła angielskie słowa. Potem szybkie lody, małpi gaj, sklep z zabawkami, przystanek, autobus i jesteśmy w domu. Było super, idealnie, bez żadnej sytuacji, która wymagałaby od matki podniesionego głosu. Z. i O. idealnie uzupełniły się wzajemnie i sprawiły iż wyjście było prawdziwą przyjemnością.

Małe, polskie San Francisco

2011-08-10T22:15:00.001+02:00

Gdynia.Usłyszałam to porównanie w pociągu podczas podróży na Półwyspie Helskim i utkwiło mi to w pamięci. Panu, który je wypowiedział pewnie chodziło o położenie geograficzne miasta,o te pagórki, wybrzeże itd ale pomyślałam, że na pewno jest w tym coś jeszcze. To miasto mnie zachwyca, wciąga, sprawia że czuję się jak w domu, zwykły spacer ulicami i wybrzeżem Gdyni jest dla mnie ogromną przyjemnością i zabawą. Każda, niestety tylko jednodniowa, wizyta sprawia iż zakochuję się w Gdyni coraz bardziej. Marzę o tym by przyjechać tam na dłużej i stać się choćby na chwilę jej mieszkańcem. A może ktoś z Was jest z Gdyni szczęściarze?

zdjęcia : internet

p.s Jutro przeprowadzam eksperyment pod tytułem : "Trzylatka i druga jeszcze nie trzylatka w kinie oraz miś o bardzo małym rozumku."

Pierwsze razy

2011-08-02T23:25:00.002+02:00

Młodsza Siostra podczas wakacyjnych szaleństw miała okazje spróbować wielu rzeczy po raz pierwszy, i w sumie nie oczekując wielkiego entuzjazmu z jej strony( trudno wymagać od niemowlaka by czerpał radość z rzeczy nieznanych), entuzjazm ten otrzymałam. Piasek pod nogami, zimna woda w morzu, głośna muzyka, nowi ludzie, podróże pociągiem i rejsy statkiem, nowe miejsca i zapachy...wszystko to było przeżywane z ogromną przyjemnością, o czym bardzo głośno przekonywała innych współwakacjowiczów. Nie mówię już że to pierwsza podróż z łóżeczkiem turystycznym. Fakt było kilka wieczorów małej szarpaniny i ciągłego wstawania ale tłumaczę to siódmym mieszkańcem Hankowej buzi. Żeby tak słodko nie było po kilku dniach zaczął się mały bunt przy każdej próbie włożenia do wózka, co działo się z konieczności niestety często( to częste wkładanie doprowadziło do brzydkiego odparzenia, które na pewno nie było dla niej komfortowe). Także nie było łatwo. Przy mojej wysokiej tolerancji ekstremalnych Hanuśkowych wyczynów zadrżałam tylko raz gdy usłyszałam Zosiowy krzyk : " Haniu nie wolno się wspinać po schodach" Odwróciwszy się ujrzałam małego alpinistę w połowie naprawdę bardzo wysokich i stromych schodów.

p.s Nie będę wspominać Hani pierwszego upadku z łóżka na kafle i guza na pół czoła, bo będzie mi wstyd. Przecież myślałam, że posiedzi spokojnie kilka sekund.

Wakacyjny bunt

2011-07-31T23:33:00.004+02:00

Podjęła go Starsza Siostra i to bardzo intensywnie. Draka zaczynała się od rana : płatków z mlekiem nie zje, same płatki chce, posiłki na stołówce( razem z dwusetką innych ludzi) nie bo brzydki zapach na stołówce, na plażę przez las ciężko się idzie- znowu brzydko pachnie lasem, w morzu zimna woda, chce jeść ale tylko chleb ryżowy...potem już tylko zwykłe chce loda, chce na plac zabaw, chce lalę, chcę na konika, wszystko teraz już, natychmiast, nie zaraz, jeść nic nie chce, nie patrz na mnie, Haniu zostaw mnie, Haniu nie ruszaj, Haniu odejdz, Haniu oddaj klocka, chce do Taty, chce do Babci, zębów nie umyje, cała się nie myje i na koniec moje ulubione zdanie powtarzane milion razy dziennie : boli mnie brzuszek! Każda trudna sytuacja, która wymagała jakiegokolwiek minimalnego zaangażowania ze strony Zosi była szybko kwitowana bolącym brzuszkiem.

Codziennie myślałam w czym tkwi problem i dlaczego Starsza Siostra zachowuje się w ten sposób wyraźnie dając mi do zrozumienia, że wakacjowanie nie jest jej ulubionym zajęciem. Po krótkim czasie zrozumiałam, że to całe złe zachowanie to reakcja obronna na wielką tęsknotę, którą odczuwała. Problem zidentyfikowałam ale rozwiązać go nie potrafiłam. Rozwiązał się sam i odszedł w zapomnienie z momentem przejścia przez próg domu.

I po wszystkim

2011-07-30T20:29:00.001+02:00

Melduję posłusznie iż dziewczęta wróciły całe i wesołe. Zmęczenie i karuzela w głowie jaką odczuwam po wielogodzinnej podróży pozwala mi tylko napisać kilka ogólnych refleksji. Los nam zawsze płata figle, myślałam, że będzie ciągle padało a była piękna pogoda, myślałam, że dziewczynki super się spiszą i nie będą sprawiały problemów, a tym czasem Zosia trzeciego dnia( po wyjeździe taty) rozpoczęła strajk głodowy, wciąż jęczała, marudziła i była totalnie anty- wszystko. Hania natomiast podejmowała próby ekstremalnych wspinaczek i chętnie próbowała nowych smaków( nie koniecznie tych jadalnych). Dodatkowo zaszczycił nas Hankowy siódmy ząb więc było głośno, czasem baaaaardzo głośno. Największą jednak niespodzianką było to, że miałam być sama, poświęcić się dziewczynom i nadrobić braki snu. Sama nie byłam jednak ani na chwilę. Znalazłam się w towarzystwie ludzi, o których już dawno zapomniałam a przypadek sprawił iż sobie przypomniałam, ludzi którzy kiedyś znaczyli dla mnie wiele i ponownie wiele znaczą, ludzi którzy sprawili, że się śmiałam, robiłam rzeczy szalone a czasem ściągali mnie na ziemię i uczyli odpowiedzialności. To właśnie ich towarzystwo sprawiło, iż mimo zmęczenia codziennymi obowiązkami( miałam wrażenie jakby się wręcz potroiły), były to cudowne dwa tygodnie. Uwielbiam takie niespodzianki :)

p.s Zerknijcie na bloga kittie, znajdziecie tam dowcipnie napisaną relację naszego szalonego dnia w Gdyni :) O tym jeszcze będzie...

p.s 2 Aaaaaa zapomniałabym :P Coś do posłuchania proszę :

W podróż

2011-07-16T01:47:00.000+02:00

W podróż wyruszamy za godzinę... do zobaczenia nad Bałtykiem. p.s Bambosze kupione specjalnie do łażenia po domku campingowym :P

"Kiedy park staje się areną"

2011-07-11T23:36:00.000+02:00

W międzyczasie odwiedziliśmy sobie (baaa nawet dwa razy) kolejną edycję Survivalu, czyli przeglądu sztuki w ekstremalnych warunkach. W tym roku był chyba najlepszy jaki widziałam. Miejsce cudowne : park Tołpy, który zamienił się na tydzień w magiczny ogród, można było wszystkiego dotknąć, zobaczyć z bliska, postukać, pogłaskać, poczuć sztukę wszystkimi zmysłami.

"Hasłem wywoławczym 9 edycji SURVIVALU był podtytuł "Kiedy park staje się areną", który odwołuje się zarówno do kumulowania aktywności mieszkańców w wydzielonych, rekreacyjnych arteriach, specyficznej estetyki tych miejsc, jak i nieskrępowanego korzystania z otwartych przestrzeni miejskich. Park jako obiekt użytkowy spełnia kilka podstawowych funkcji społecznych: umożliwia użytkownikom rekreację i kontakt z przyrodą, zaspokaja potrzeby estetyczne, umożliwia kontakt z innymi ludźmi.Większość polskich parków staje się „areną” opozycyjnych praktyk porządkowania (dbałość o szatę przyrodniczą i elementy przestrzenne) i nieposłuszeństwa, czyli wykorzystywania fragmentów parku do zaspokajania indywidualnych potrzeb oraz realizowania jednostkowych (nierzadko oryginalnych) pomysłów i aspiracji, które mogą zarówno pomóc w poszerzeniu społecznych funkcji tych miejsc, jak i – w skrajnych przypadkach – prowadzić do dewastacji wypracowanej infrastruktury."

Gdzie byłam jak mnie nie było. I gdzie będę!

2011-07-09T22:52:00.003+02:00

A zatem gdzie byłam? W sumie to nigdzie nie byłam, cały czas siedziałam na miejscu, na 20m2 i... nie nie nie nudziłam się. Zrywałam stare tapety, nakładałam gips, szlifowałam, malowałam meble i ściany, kładłam panele, skręcałam meble!Gdyby ktoś kiedyś potrzebował taniej ekipy remontowej polecamy się :P Nie ma już dla mnie rzeczy niemożliwych! Oficjalnie dziś uznaję nasz dzienny pokój za odpicowany :P A tak poważnie to w ramach codziennej "nudy" postanowiliśmy zrobić remont pokoju w którym przebywa w ciągu dnia cała rodzina, łącznie z babcią i psami. Zajęło nam to jakieś 2 tygodnie z hakiem, dzieciaki zniosły to bardzo dzielnie. Zosia pytała tylko ostrożnie czy będzie kiedyś jeszcze ładnie?

A jeśli o Zosię chodzi to nasza dziewczynka skończyła dziś 2,5 roku. Jeszcze taka mała, a jednak taka duża, starsza siostra, która z dnia na dzień coraz bardziej się wczuwa w rolę i spisuje się niesamowicie. A młodsza? Zakochana, zapatrzona w Zosię i stojąca. Tak tak, dopiero skończyła 9 msc a już sobie pięknie stoi. I ma 5 zębów!

W czasie tych rewolucji remontowych nie mogłam się pozbierać czasowo i zorganizować. Dlatego zniknęłam! Ale już wracam choć tylko na chwilę. Za tydzień w niedzielę wyjeżdżam z dziewczynkami na półwysep helski. Jak to z nami zwykło bywać decyzja podjęta bardzo spontanicznie. Niestety D. odmówił udziału w tej imprezie, a okazję trzeba było łapać szybko więc trzymajcie za mnie kciuki bym przez dwa tygodnie samotnie podołała moim dziewczynom. Będzie dobrze prawda? Mam jeszcze tydzień by się perfekcyjnie zorganizować.

A wiecie, że ten mały remont to tylko przedsmak tego co nas czeka pod koniec tego roku? Tak się składa, że będziemy mieli własne m. Wyczekane, wymarzone i własne. Całe 73m2. Ołje! O tym jeszcze będzie głośno, a tym czasem zainwestowaliśmy w pokój w domu babci dziewczynek który mamy nadzieję bardzo poprawi jej życie towarzyskie( już po naszej wyprowadzce).

No to już jestem, jestem! Buziaki!

Najcenniejsze

2011-06-11T20:07:00.000+02:00

Starsza zawstydza się gdy ją przyłapuje na zabawie z młodszą, uśmiecha się wtedy wstydliwie i ucieka. Ale po chwili wraca... Nie ma chyba na świecie piękniejszego widoku niż widok moich dziewczynek bawiących się razem.

Europa na widelcu- zaległe

2011-06-09T23:07:00.001+02:00

W końcu udało mi się zrzucić zdjęcia, odnaleźć trochę wolnego czasu i o tym napisać. W zeszły weekend na wrocławskim rynku odbyła się prawdziwa kulinarna uczta, na której nie mogło zabraknąć największych łasuchów czyli naszej czwórki. 31 krajów zaprezentowało swoje regionalne potrawy, a najpyszniejsze były oczywiście desery. Hmmm, ślinka mi cieknie na samo wspomnienie tych pyszności. I choć było bardzo gorąco, wręcz upalnie dziewczynki z zadowoleniem towarzyszyły( szczególnie Zosia) w tej słodkiej konsumpcji. Zapraszamy wszystkich za rok!!!

Ruszyła

2011-06-06T22:56:00.000+02:00

Ruszyła! Odnotowuje, że dokładnie 1 czerwca zrobiła nam niespodziankę i przeszła kilka raczków. Dziś kierunek wędrówek wyznaczają pudła z zabawkami Zosi. Teraz muszę mieć oczy do okoła głowy, zagląda do kuchni, do łazienki, zaczepia Zosię, zaczepia psiaki i wszędzie jej pełno!

Przez różowe okulary

2011-06-02T00:09:00.000+02:00

Podsumowując ostatnie dni...dzień mamy i dzieci to my mamy codziennie :P

Ktoś chętny na basen?

2011-05-23T00:06:00.001+02:00

Przewrotnie :P

2011-05-20T23:46:00.000+02:00

Kto wierzy, że to jutro :P mało czasu już mu zostało. Tymczasem tematycznie- muzycznie mój kochany Kawałek Kulki. Ich płyta nie nudzi mi się już od ponad roku. Do zobaczenia jutro po 18!

Lody bananowe

2011-05-19T21:58:00.001+02:00

Bardzo proste, a radość dziecka bezcenna. Zresztą mały pomocnik sam obsypywał cukiereczkami. Przepis następujący : obrać banana, pokroić na 3 części, nabić na patyczki np od szaszłyków, zamrozić na papierze, gorzką czekoladę roztopić na parze, maczać zamrożone banany i szybko posypać cukiereczkami bo czekolada momentalnie zastyga. Smacznego!

A po deszczu...

2011-05-15T23:52:00.001+02:00

...idziemy na ślimaki. Takie Zosiowe, małe ogródkowe hobby :P

Krasny ludek

2011-05-14T21:48:00.000+02:00

Studenci

2011-05-14T00:26:00.001+02:00

Gdyby nie obecność dzieci wtopilibyśmy się w tłum...ten tydzień upłynął pod znakiem Juwenaliów. A jest we Wrocławiu takie jedno miejsce, które tygrysy lubią najbardziej ( dosłownie tygrysy :P) czyli wyspa słodowa, gdzie w tym roku odbywają się koncerty i inne imprezy. I my tam dziś byliśmy! Jak dzieci? Wspaniale! Od dziś wiemy, że idealnie nadają się na masowe imprezy. Popcorn w dłoń, uśmiech na twarzy i przemykamy wśród dziwolągów.

p.s Darku dziękujemy za śliczne zdjęcie.

Weekend

2011-05-09T23:32:00.000+02:00

Był cudownie ciepły, miły, pełen planów i nadziei (o planach będzie wkrótce!). Taki weekend był konieczny po tygodniu pełnym zgrzytów, małych kłótni, matki urobionej po pachy i ojca wracającego późną porą. Taki weekend doładowuje baterie na cały następny tydzień. Oby ten tydzień był lepszy niż poprzedni!

Ja chcem z tą cinką śpiewać...

2011-05-08T20:34:00.003+02:00

Oto panna Zofia w całej swej odsłonie, gdy widzi kamerę od razu pędzi do celu. Tańce, hulanki, swawole- owszem, ale tylko pod warunkiem, że widzi swoją twarz na przekręconym ekraniku kamery. Repertuar na dziś : Zuzia!
p.s W pewnym momencie Tato przekręca ekranik do siebie, a nie widząc dziewczynki trudno razem śpiewać :)

Halo, niech mnie ktoś uszczypnie!!!

2011-05-03T12:38:00.000+02:00

Płonie ognisko nad Odrą

2011-05-03T12:35:00.000+02:00

Przyszło do nas lato...

2011-04-29T22:19:00.001+02:00

...pełne słońca lato, hej maluchy, hej dzieciaki co wy na to?

Uwielbiam takie dni...pachnie latem...oczy relaksują się widokiem soczyście zielonej trawy...uszy nasłuchują słowiczej muzyki...chłonę takie dni wszystkimi zmysłami. Ach tak zdecydowanie zapowiadają się udane dni. Życzę wszystkim cudownego i ciepłego weekendu!
p.s Na zdjęciach poniżej wspaniała gra aktorska Starszej Siostry. Cudo!
p.s 1 W sprawie Młodszej to wciąż nie za ciekawie. Testy z krwi nie wykazały alergii ( milion osób w tym momencie powie sobie : a nie mówiłam!) więc powoli rozszerzamy dietę kontrolując co się dzieje na skórze.

Pomyślności kochani

2011-04-23T00:22:00.000+02:00

Działki

2011-04-17T21:54:00.001+02:00

Mieszkamy 10 min od centrum miasta, przed nami rośnie wielka wieża, która ma dać początek wrocławskiemu "Manhattanowi", a mimo tego czujemy się u nas jak na wsi. Sąsiedzi kury hodują, w okolicy same ogródki działkowe, cisza i spokój( nie licząc raz na jakiś czas okrzyków kibiców na stadionie). Uwielbiamy spacerować po ogródkach działkowych, to są nasze ulubione wyjścia na tzw." szybki spacer", na takich ogródkach wszystko szybciej kwitnie, ludzie są odprężeni i zrelaksowani. Taka oaza w środku miasta, pomiędzy blokami i zatłoczonymi ulicami. Dziś też byliśmy na działce. Tym razem w innym charakterze : w charakterze gości. Dziękujemy za zaproszenie.

Małe Zoo, małe Zoo, nasze małe Zoo...

2011-04-16T23:07:00.001+02:00

W planach było już dawno, warunek był jeden : musi świecić słońce! Promyki słońca nas dziś obudziły więc nie było wątpliwości. Słychać było tylko zosiowe : "jedziemy do Zoo, obejrzeć zwierzęta", " a jakie zwierzęta zobaczę?", " a jakie tam będą zwierzęta?" . I choć kochamy nasze wrocławskie Zoo miłością ogromną cena za bilet wstępu mocno nas w tym roku zaskoczyła. Naprawdę zaczynamy poważnie myśleć nad sensem karnetu rocznego, bo wydane za każdym razem na wstępie pół stówki trochę boli. Ale podsumowując było bardzo przyjemnie, spacerowaliśmy ponad 6h i po raz pierwszy udało nam się przejść przez wszystkie alejki. Niestety towarzyszył nam mały, nieprzyjemny incydent, który wywołał łzy na twarzy Starszej Siostry. Gdy zadowolona Zosia postanowiła zerwaną trawką nakarmić strusia( ten uwieczniony na zdjęciu) on nieopatrznie pomylił źdźbło trawy z jej palcem wskazującym. Bolało, polała się krew i łzy. Za to Młodsze dziecię gdy akurat nie spało to z uśmiechem i szczyptą zdziwienia witało każde napotkane zwierzę. Tak zdecydowanie to był udany dzień.

Wielkanocne stworki

2011-04-14T23:41:00.000+02:00

Zaczynają się u nas pojawiać wielkanocne stworki : zające, barany, kurczaki i jajka. Na pierwszy ogień poszły malowanki na styropianowych potworkach. Starszej Siostrze szło naprawdę dobrze. Polecamy do takiego malowania farby akrylowe bo plakatowe nie zdały egzaminu, spływają po styropianie. Tym akcentem zaczynamy wielkanocne wpisy.

p.s W temacie Młodszej Siostry to idziemy na testy z krwi. Pozwólcie mi wierzyć i mieć nadzieję, że czegoś się dowiem. Chwilowo rozszerzanie diety zawieszone.

Przypadek odosobniony

2011-04-11T22:43:00.001+02:00

To, że moje dzieci są wyjątkowe, niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju wiedziałam nie od dziś. Ale...ale, żeby tak Młodsza Siostra była dzieckiem, które dla lekarzy stanowi nie lada zagadkę od jakiś już 5 miesięcy, to tego się nie spodziewałam. Zacznijmy od początku : jak już pisałam jakiś miesiąc po urodzeniu Hani, okazało się, że mała ma alergię na białko mleka, dostałam nakaz diety i dietę trzymałam( a przy życiu utrzymywało mnie prowadzenie drugiego bloga), niestety frustracja narastała z dnia na dzień, bo cokolwiek zjadałam( a raczej czego nie zjadłam) to dziecko i tak atopowe zmiany na skórze miało. Falowo raz miało, potem się podleczyło, leki antyalergiczne raz działały, potem się poddawały i tak w kółko... Już włosy z głowy rwałam( może stąd zmiana fryzury :)) ale karmić piersią nie przestałam. Czułam jednak na sobie wciąż presję, że to coś z moją dietą musi być nie tak skoro dziecię wciąż stęka i kwęka. Szczyt zdezorientowania nastąpił pewnego dnia, kiedy to Młodsze dziecię obudziło się z wielkimi ropnymi plamami na ubraniu w okolicach brodawek sutkowych. A zamiast brodawek pojawiły się u niego wielkie otwarte sączące się rany. Jeden lekarz, drugi, trzeci wytrzeszczali oczy ze zdumienia tworząc co raz to inne teorie : zmiany grzybiczne, hormonalne, alergiczne. Stanęło na alergicznych. Robiliśmy wymazy, stosowaliśmy maści z antybiotykiem, a poprawa wciąż była tylko chwilowa. To cholerstwo wciąż wracało, a dookoła wszyscy wiercili mi dziurę w brzuchu i komentowali moją dietę. Nawet tydzień jedzenia tylko ryżu nie przyniósł żadnej poprawy. To mnie już dobiło. Codziennie budziłam się i widziałam mokre plamy na piżamce, w ciągu dnia plamy przebijały na body, bluzki i wszystko co tylko Hania miała na sobie. Co więcej drapała się, z dnia na dzień coraz skuteczniej, ruchy były coraz bardziej precyzyjne i nie można już było zostawić jej nagiej bo drapała się centralnie po ranach. Nie mogłam już tego znieść...

Tak więc oficjalnie odnotowuję, że 3 tygodnie temu odstawiłam dziecko od piersi. Odstawiłam wierząc, że już naprawdę będzie dobrze. Że ten koszmar się skończy. Odstawiłam i żałuję. A wiecie czemu? Nie dlatego, że już przytyłam 3kg rzucając się na słodycze jak wygłodniały wilk...Żałuję bo to nic nie pomogło, odstawiłam dziecko od piersi, podaję tylko mleko modyfikowane dla alergików( nie licząc raz jabłka, które miało być symbolicznym rozpoczęciem rozszerzania diety, miało...) a sączące się rany na brodawkach wciąż były. Piszę były bo po setnych konsultacjach tym razem w poradni dermatologicznej otrzymaliśmy maść, która zatrzymała wyciek z ran. Diagnoza zapalenie brodawek sutkowych! Skąd? Jaka jest tego przyczyna? Wciąż nikt nie wie :/ Dziś minęła 4 i ostatnia doba używania maści. Maść zatrzymała wytrysk lecz nie wyleczyła do końca ran, więc niestety dostaliśmy steryd. Cutivate krem się nazywa i mamy używać póki nie wyleczymy dziadostwa. Już drżę na samą myśl. Powiem Wam szczerze, że do ostatniej chwili chciałam uniknąć sterydów ale...ale w tym momencie zrobię wszystko, by dziecku ulżyć. Pozostaję się już tylko modlić by nie pozostawił on na skórze biednej Hani żadnych śladów. Co będzie jak to wróci? Ja już nie wiem, a lekarze tym bardziej!
A co z dietą? Dupa blada... podałam brokuła- jest wysypka, podałam dynię z ziemniakiem- jest wysypka, podałam pietruszkę z ziemniakiem- są " lukrowane" policzki! AAAAAAAAAAAAAAAAAA RATUNKU! NIECH KTOŚ ZABIERZE TĄ ALERGIĘ OD NAS!!!

Jakieś dobre rady? Ktokolwiek widział? Ktokolwiek wie?

p.s Tekst może wydawać się prześmiewczy i drwiący z problemu, ale wierzcie, że mi już naprawdę nie jest do śmiechu!

Dla Taty

2011-04-04T22:53:00.008+02:00

To dla D. bo wyjechał na szkolenie i zostawił nas na całe 3 dni. Nie będę ukrywała, że nie jest to łatwa sytuacja, szczególnie kiedy Młodsza Siostra kwiczy cały dzień bo ten jeden jedyny ząb się przebił , rośnie i to jej nie daje spokoju( dziś to ją już o 18 wymyłam i spać położyłam bo chciałam mieć chociaż jedną z głowy). A Starsza się snuje po domu bo cały dzień leje, i oprócz bardzo porannego spaceru gdzie tylko trochę nas zmoczyło, nie wychyliłyśmy nosa z domu. I jeszcze to ciągłe pytanie " Gdzie Tata?". Tak więc słoneczne zdjęcia dla Taty dziewczynek by jemu chociaż było lżej!
p.s Tęsknimy!

Półrocze

2011-04-01T21:33:00.004+02:00

Znowu nie wiem jak? kiedy? gdzie? ale Młodsza Siostra skończyła już pół roku. Tak, tak. Dziś dokładnie o 3.20. Jaka jest? Cudowna, cierpliwa, niebieskooka, zawsze chwilę płacze przed zaśnięciem, lubi leżeć na brzuchu, wydaje niestworzone dźwięki niczym baba z Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca Mazowsze, ma jeden ząbek, zaczyna siadać. Uwielbia bawić się ze Starszą Siostrą w chowanego(chichra się strasznie jak się odnajdują) i gdy się do niej turla piłkę, niestety wciąż męczona przez alergie :/. Kochana nasza Hanuśka.

Dzień dobry!

2011-03-29T10:15:00.002+02:00

W sercach wiosna

2011-03-28T23:21:00.005+02:00

Zauważyłyście, że na moim blogu jak w stacji meteorologicznej się zrobiło? Ciągle o pogodzie. Ale to chyba dla tego, że ta wiosna taka wytęskniona, wyczekana i ukochana już przyszła, że aż nie mogę uwierzyć. Energii nam dodała i nowymi pomysłami sypnęła.

Codziennie pokonujemy naszą podwójną bryką długie dystanse na łono natury. Po drodze zahaczamy obowiązkowo na plac zabaw ( taki akurat placowy wiek :P) bo kopanie w piaskownicy musi być zaliczone. Swoją drogą to zauważam wielką zmianę w zachowaniu Starszej Siostry w takich miejscach. Dojrzała? Być może. Już nie trzyma się rąbka u mej spódnicy tylko biega sama, zagaduje( tak, tak pełnymi zdaniami już biegle włada) starsze dzieciaki i przywołuje : " Ej dziewczynki, chodźcie tu, chodźcie się pohuśtać" albo wkracza do piaskownicy pełnej dzieci i oświadcza na wstępie : "Moja sąsiadka się nazywa Oliwka". Od razu zwraca na siebie uwagę :P
A Młodsza Siostra powoli oswaja się z faktem, że na powietrzu oprócz spania można robić jeszcze inne rzeczy np leżeć i patrzeć na drzewa w parku :P Zaczyna ją to naprawdę fascynować. Co więcej niedługo ( pewnie lada dzień ujrzymy lewą dolną jedynkę) będzie już jednozębną Młodszą Siostrą. Czy marudzi? Tak marudzi! Ale znośnie.

Wesoła, ogrodowa twórczość

2011-03-22T22:07:00.002+01:00

Mój ukochany mąż ma czasem takie dni, że musi. Musi coś pomalować i już. Taki jego mały, słodki nałóg. Całkowicie nie groźny jeśli nie ma czasu na większe przedsięwzięcia. A takie małe to nawet oko cieszy :P

Bez komentarza :P

2011-03-19T21:47:00.001+01:00

Deszczowa zieleń

2011-03-18T23:15:00.002+01:00

Oho! Chyba za bardzo się wszyscy cieszyli tą wiosną. Po tym jak zrobiłam te zdjęcia zaczął sobie sypać śnieżek. Tak po prostu dnia 18 marca!

Jabłko

2011-03-17T22:08:00.003+01:00

Tarłam ostatnio jabłka na ryż z jabłkami a Ona na mnie patrzyła tak jakby chciała powiedzieć : " Daj mamo spróbować". To dałam. I tym wesołym akcentem zaczynamy rozszerzać dietę Hanuśki.

Sezon rozpoczęty

2011-03-14T21:35:00.002+01:00

Jest cudownie ciepło, chwilami tak ciepło, że wszyscy zdejmujemy czapki z głów (no oprócz najmłodszej siostry) Chyba wszyscy właśnie na to czekali.... od razu chce się żyć! Radość, radość i jeszcze raz radość!!!

p.s Odnotowuję szybciutko, że moje kochane sąsiadki mi się dziś rozsypały. Ta z lewej strony urodziła nad ranem córeczkę Martynkę, a ta z prawej lada moment urodzi synka Szymona. Umówiły się skubane! Ach będzie się działo tego lata. Trzy domy, trzy ogrody, piątka dzieci :P

Masa solna

2011-03-11T22:54:00.003+01:00

To dopiero zabawa. Teraz to mam dobrze bo moje dziecię również po pracy na zakupy chodzi :P Natchnienie na warzywa, owoce i inne spożywcze produkty do zabawy w sklepik znalazłam w internetowym magazynie Lawendowy Dom ( str.63)

Cudeńka

2011-03-10T21:35:00.003+01:00

Dziś przyszło do nas takie oto cudo :P Dziękujemy Agnieszce za te prawdziwe maleńkie dzieła sztuki. Zosia prawie sikała z radości jak je zobaczyła. Zachwycona powtarzała " Dziękuje mamo, ach dziękuje" Są śliczne!!! Broszki te na pewno będą zdobić każdy zosiowy wiosenny strój. A Agnieszkę wyszperałam w Fairy House o TU!

Byliśmy to tu, to tam

2011-03-09T21:32:00.002+01:00

Nie było nas ale już jesteśmy :P Nosiło nas po Polsce ale prawdziwą wiosnę powitaliśmy w górach. Co o podróżach z dziećmi? W sumie nie jest tak źle, chociaż logistycznie czasem bywa ciężko szczególnie gdy Starsze Dziecko odpieluchowane. Wcześniej to się człowiek nie przejmował, a teraz podróży towarzyszył stres co będzie jak zawoła w środku pola? co jak nie zawoła? czy wytrzyma zanim zadziała hamulec?...Obawy jednak były niepotrzebne i pięknie było. Pan nocnik pojechał z nami i co przystanek( a trochę ich było) był w użyciu. Czasem ekstremalnie na zimnie i wietrze... Dopiero po którymś razie rodzice sprytnie wymyślili by posadzić dziecię na przednim siedzeniu, bo będzie cieplej :P
Podsumowując: da się zrobić!

Zmiana

2011-02-24T20:03:00.002+01:00

"Taka zmiana to nie zmiana, dalej wszystko jest jak było. Choć pozornie jest inaczej to nie wiele się zmieniło..."

I muzycznie :

Ku lepszemu

2011-02-18T22:42:00.005+01:00

Tak, tak zdecydowanie idzie ku lepszemu chociaż jeszcze nie wychylamy nosa z domu. I tak sobie marzymy, że w poniedziałek już zawita do nas wiosna...że wyjdziemy ją przywitać...w lżejszych kurtkach, bez czapek i z cienkim kocykiem. I będziemy spacerować dłuuuugo...aż zgłodniejemy i wtedy usiądziemy na ławeczce w pełnym słońcu i zjemy drugie śniadanie...

Niezły dowcip co nie?

Odpieluchowana

2011-02-17T21:25:00.002+01:00

Oświadczam wszem i wobec, że Panna Zofia została oficjalnie odpieluchowana. Już ponad dwa tygodnie nie nosimy pieluszek. Ufff w końcu się udało, bo nieudanych podejść było kilka! Mamy to z głowy! Co więcej od kilku dniu już sama ślicznie komunikuje o swoich potrzebach, a dni mijają beztrosko bez żadnych wpadek! Gratulacje dla Zosi.

Tak było...

2011-02-14T14:24:00.004+01:00

Tak właśnie było jak jeszcze dziewczynek z nami nie było :P... A teraz? A teraz z dziewczynkami jest jeszcze lepiej :P Wszystkim zakochanym, kochanym i kochającym życzymy wszystkiego najlepszego!

Życiodajne soki wyssane

2011-02-09T20:47:00.002+01:00

To jest to czym żywi się Starsza Siostra od kilku dni :/ Nie jest dobrze, wiosna wisi w powietrzu a my w domu siedzimy. Ode mnie się zaczęło, ja na totalnej diecie nie mogę się nawet miodem poratować. Chodzę i zarażam. Na pierwszy ogień poszła Zosia. Nieźle ją połamało. Męczy się strasznie. Trzymajcie kciuki za szybki powrót do zdrowia .

Za oknem

2011-01-30T21:10:00.002+01:00

Za oknem zima, mróz znowu szczypie w nos, spacerujemy ubrani na cebulki... marznąc i tęskniąc za wiosną. W tym czasie wyrasta nam wieża, taka podniebna, wysoka na 212m. Ciekawe czy z pomocą lornetki będzie można podejrzeć lokatorów apartamentu na 48 piętrze?